Home

Hoii Allemaal!

Vandaag is mijn laatste dag hier in Uganda alweer! En als het goed is land ik morgen om kwart voor 3 in Nederland!
De tijd is echt super snel gegaan, maar ik vind het nou ook wel echt weer leuk om naar huis te gaan!

Afgelopen Donderdag hadden we ons afscheidsfeest in het ziekenhuis. We zaten binnen aan tafeltjes en er was van alles te eten en te drinken en er werden heeeel veeel speeches gegeven. Ook hadden wij kaas, drop en stroopwafels meegenomen vanuit Nederland. De drop vonden ze toch maar gek, het is zwart en je kunt het eten? Is het plastic?
Het was een erg leuk afscheidsfeest!
Daarna zijn we weer naar ons appartement gegaan waar we nu echt alles in is gepakt. Echt zó raar om je appartement uit te gaan na 5 maanden daar gewoond te hebben.
's Avonds zijn we toen naar Masaka gegaan waar Jeroen die avond draaide in Cloud 9 (soort van discotheek).

Dossiers
De laatste twee weken van april zijn we erg druk geweest met ons schoolproject om de dossiers in het ziekenhuis te veranderen.
Voorheen hadden de (meeste) patiënten geen eigen dossier en kregen ze bij elk ziekenhuis bezoek een nieuw los blaadje waar de dokter dan de gegevens  op schreef, de diagnose en de behandeling. Deze blaadjes werden op maand en jaartal gesorteerd. Wanneer een patiënt dan weer opnieuw naar het ziekenhuis kwam moest hij dus zeggen welke maand en welk jaar hij het laatste in het ziekenhuis was geweest zodat ze zijn vorige blaadje nog terug konden vinden.  Het was dus erg lastig om zo de gegevens van een patiënt terug te vinden.

Van het sponsorgeld van Ellen hadden we dus 433 nieuwe dossiers gekocht. We hebben de hele archiefkast leeggehaald en voor de patiënten die vaak langs kwamen hadden we alvast een dossier aangemaakt.

Heee Allemaal!

Het heeft even geduurt, maar hier dan toch weer een berichtje!
De tijd gaat zo snel hier, over 5 weken ben ik alweer terug in Nederland!

Kitovu Hospital

Vrijdag 2 april zijn we samen met Kim naar een ziekenhuis in Masaka geweest, het Kitovu Hospital. Het ziekenhuis hier was erg groot! Echt wel 10x zo groot als dat waar wij werken.
We zijn hier wezen kijken naar de afdeling voor ondervoede kinderen. Op de afdeling zag je heel veel ontzéttend dunne kindjes waarbij je de ribben kon tellen, of juist kinderen die helemaal opgezwollen waren en waarbij de huid kapot was (dat kan ook bij ondervoeding). Sommige kinderen konden zelf al niet meer eten en werden gevoed via een sonde.
De kinderen die zo erg ondervoed zijn hebben ook geen emotie, ze lachen niet en ze huilen niet, ze kijken alleen maar een beetje voor zich uit.

Afgelopen woensdag zijn Ellen, Stèphanie en ik weer naar Rakai Hospital gegaan waar we die dag mee hebben gelopen op de surgery. Toen we hier aan kwamen kregen we al gelijk zo’n heel mooi groen uniform met een mutsje en een mondkapje en veeeel te grote klompen of laarzen.

De eerste operatie die we zagen was bij een vrouw waarvan ze dachten dat ze een melanoom had (huidkanker). De arts wilde dit stukje huid dus verwijderen. De vrouw werd plaatselijk verdoofd d.m.v. een injectie en echt meteen nadat de injectie was gezet ging de arts al in de vrouw snijden! Ze laten het hier helemaal niet inwerken. Je kon ook zien dat de vrouw het voelde, haar voeten bewogen helemaal. Maargoed, uiteindelijk bleek het geen melanoom te zijn, het was een stukje hard vet onder de huid waardoor er geen bloed bij het stukje huid kon komen waardoor het donkerder van kleur was dan de rest van haar huid.

Afgelopen week zijn we 4 dagen op HIV-outreach geweest. Dat wil zeggen dat we in die 4 dagen naar 4 verschillende dorpjes zijn geweest om de mensen daar te testen op HIV, voorlichting te geven, condooms uit te delen en medicijnen te geven.
Annemarie, Ellen, Stèphanie en ik gingen samen met Abert (counseler) en Thembo (laborant). De eerste dag, dinsdag, gingen ook nog twee mannen van Be More Discover mee (Harry en Koen).

Dag 1 Dinsdag
’s Ochtends werden we door Andrea met zijn bus opgehaald en vertrokken we naar Kasensero, zo’n uurtje rijden.  Daarna moesten we met al onze spullen in een boot (Ja, bij boot dacht ik ook aan zo’n groot wit ding, maar dit was een klein houten ieniemieniebootje) waar we in gedragen werden.

Murchison Falls

Afgelopen weekend zijn Stèphanie, Ellen en ik samen met nog drie andere Be-More vrijwilligers (Maria, Ank & Brigit) en nog twee Ierse meisjes naar Murchison Falls geweest.
Vrijdagochtend om 5.00 ’s morgens werden we opgehaald door Steve met een soort van bus. Het was ongeveer 9 uur rijden dus rond een uur of half 3 ’s middags kwamen we daar aan. Nou, toen kregen we 2,5 minuut de tijd om onze spullen in ons hutje te zetten en nog snel even naar het toilet te gaan en toen gingen we al de eerste gamedrive doen.

Vandaag ben ik samen met Stephanie naar Rakai Hospital geweest, een algemeen ziekenhuis. We hebben hier vandaag meegelopen op de afdeling Verloskunde. Toen we hier vanmorge aan kwamen waren ze al bezig met een vrouw intraveneus medicatie te geven voor de weeen op te wekken. De vrouwen die hier komen voor te bevallen moeten zelf een zeiltje (lees: vuilniszak) mee nemen voor op de bevallingstafel te leggen

Hallo Allemaal!

Iedereen bedankt voor alle reacties:) ! Hier gaat alles goed! We hebben vandaag onze kamer opgepimpt en deze week ook weer veel meegemaakt dus lees hieronder maar.

Afgelopen maandag  hebben we een HOWASH meeting gehad in een dorpje in de buurt. Lekker op z’n Afrikaans, het zou om 1 uur beginnen, uiteindelijk werd dit 5 uur!  HOWASH is een sanitatie en Hygiëne project. Ze kijken dan bij de mensen thuis waar ze hun drinkwater vandaan halen, kopen ze het? Drinken ze water uit de kraan? Of halen ze ergens anders water vandaan? En zo ja, zuiveren ze het?  Er zijn hier gewoon mensen die meer dan 1 kilometer moeten lopen om aan water te komen.
Ook kijken ze naar wat voor soort toilet ze hebben, of ze een wastafel hebben en wat ze met hun afval doen etc. 

Hallo Allemaal!

Ik heb deze week weer heeel veel meegemaakt (zie hieronder) en ik ga dalijk proberen fotos te uploaden!

Elke donderdag is er een vaccinatie dag waarbij je naar een ander dorp gaat en daar kinderen gaat vaccineren, wegen etc. Donderdag 14 Januari ben ik met Annemarie mee geweest naar met zo’n vaccinatiedag. ’s Morgens waren we op Thembo aan het wachten tot hij ons zou brengen naar het dorp. Ineens zien we voor het ziekenhuis dat iemand helemaal in een doek word gewikkeld. Abart (de counseler) vertelde dat dit een meisje van 20 jaar was en ze had gisteravond een abortus gehad. Dit omdat ze niet getrouwd was. Tijdens de abortus was ze zó veel bloed verloren dat ze er aan overleed. Ze hadden haar mooiste jurk kapot gescheurd en haar daar ingewikkeld. Zo werd ze op de boda boda vervoerd richting begraafplaats.  De boda chauffeur moet met zijn wielen over een ei rijden, dit om te zorgen voor een goede rit.

Afgelopen weekend zijn we in Masaka geweest. Hier zijn we nog een aantal Nederlandse vrijwilligers van Be More tegen gekomen van andere projecten in de buurt van Masaka, dus dat was wel erg gezellig! Zaterdag avond zijn we dan ook met zo’n 11 Nederlanders in Masaka naar de Discotheek geweest. Echt heel grappig, heel veel Ugandezen staan daar voor de spiegel met zichzelf te dansen! Wel alléén maar Afrikaanse muziek, dus na een tijdje heb je het ook wel weer gezien, maar het was een heel gezellige avond! ’s Nachts moesten we weer op de Boda Boda terug naar het Backpackershostel, in het donker en in de mist en súperhard rijden die mensen! Doodeng, maargoed we zijn levend terug gekomen.

Hier zijn nog twee foto's

Deze week hebben we eigenlijk nog niet zo heel veel gedaan. We moesten vooral maar rustig aan doen en eerst even aan de nieuwe omgeving wennen, de nieuwe mensen en ons nieuwe appartement.
Omdat we met z’n vieren zijn gaan we dus steeds twee aan twee werken en gaan er af en toe ook twee naar een van de andere ziekenhuizen in de buurt. Deze week zijn we dus ook naar de andere ziekenhuizen geweest om even rond te kijken en kennis te maken.

3 Januari om 7.00 ’s ochtends zijn we aangekomen op het vliegveld van Entebbe. Hier werden we samen met nog twee andere vrijwilligers door Jeroen (regiocoördinator) opgehaald en naar het Backpackershostel van Entebbe gebracht waar we van 3 tot 4 Januari dan konden slapen.  
’s Morgens hebben we nog wat bijgeslapen en ’s middags zijn we met de Matatu (busje) naar het centrum van Entebbe geweest. Het was echt maar heel klein, we zijn op een marktje geweest waar ze allemaal groenten, fruit en vlees verkochten. Ook hebben we hier ’s middags wat gegeten. We hebben meteen kennis gemaakt met het lokale eten; Matooke (soort van gebakken banaan met deeg), maismeel, pompoen en een soort van zoete aardappel. Goed te eten, maar heel veel smaak zat er niet echt aan. Met de Boda Boda (brommertje waarbij je met z’n tweeën achterop kunt) zijn we weer terug gegaan naar het Backpackershostel.

Nog 17 dagen en dan is het 2 Januari en dan vertrek ik naar Uganda! Na een hele tijd alles regelen, vaccinaties halen, voorbereiding is het aftellen begonnen! Mijn afscheidsfeest is al geweest en vanaf morgen start ik met mijn Malaria pillen.

Ik ga voor 5 maanden werken bij het project Rakai Community Based Health Project, dit telt voor mij als stage. Samen met 3 studiegenootjes Annemarie, Stèphanie en Ellen ga ik hier naar toe.

Via deze weblog ga ik proberen jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden!

xx Janey